 | Muzeum Historii Polski, Warszawa |
|---|---|
 | |
 | muzeum, mhp, muzeum historii polski |
| |
 | 2009 |
| |
 | Urbanistyka Stan istniejący Obszar opracowania to prestiżowa lokalizacja obejmująca swoim zasięgiem założenie Osi Stanisławowskiej, Trakt Królewski, skarpę warszawską, budynki wpisane do rejestru zabytków, domki fińskie oraz parkowe otoczenie. To najważniejsze elementy najbliższego sąsiedztwa planowanego Muzeum Historii Polski. W latach siedemdziesiątych zbudowano w tym rejonie Trasę Łazienkowską, która w znaczny sposób zakłóciła ład przestrzenny. Zagłębienie trasy wprowadziło nowy przypadkowy kierunek w urbanistyce, znacznie osłabiając znaczenie Osi Stanisławowskiej oraz rozbiło założenie parkowe i ciągłość ulicy Jazdów. Wprowadzony wówczas węzeł komunikacyjny jest nieczytelny dla użytkowników i sprzeczny z założeniami historycznymi i konserwatorskimi. Znacznie pogarsza przestrzeń miejską, rozbijając jedno ogniwo tzw. „parasola” warszawskiego - Plac na Rozdrożu, Istniejący obecnie okrągły plac z fontanną nie spełnia funkcji miastotwórczej i nie stanowi atrakcji. Przez lata skarpa trasy zarosła nieuporządkowaną zielenią pogarszając dodatkowo percepcję Osi Stanisławowskiej. Wnioski: - spadek rangi miejsca w stosunku do założeń historycznych - teren podporządkowany komunikacji kołowej; - silna dezintegracja przestrzeni trasą łazienkowską i węzłem z estakadą al. Ujazdowskich - istniejące rozwiązania komunikacyjne powodują braki w tkance miejskiej - utrudnienia w komunikacji pieszej Kierunki działań: - podniesienie rangi miejsca poprzez podkreślenie osi stanisławowskiej i nową jakość zagospodarowania terenu - stworzenie nowego placu na rozdrożu - uporządkowanie węzła komunikacyjnego - uzupełnienie tkanki miejskiej w wybranych rejonach - połączenie terenów po obu stronach trasy łazienkowskiej poprzez wprowadzenie przekrycia - zminimalizowanie negatywnego wpływu trasy na otoczenie Założenia i decyzje projektowe Proponujemy stworzenie nowego okrągłego placu (Na Rozdrożu) na przecięciu Osi Stanisławowskiej i Traktu Królewskiego otoczonego od strony zachodniej budynkami o skali odpowiadającej całemu założeniu „parasola” warszawskiego. Środek placu uzupełniony zostanie przestrzenną formą rzeźbiarsko-architektoniczną podkreślającą założenie urbanistyczne, a zwłaszcza Oś Stanisławowską Następną dużą kubaturą w projektowanym obszarze jest budynek Muzeum Historii Polski, zlokalizowany bezpośrednio nad wylotem tunelu Trasy Łazienkowskiej, który wspólnie z Zamkiem Ujazdowskim tworzy nową sylwetę skarpy warszawskiej. Takie usytuowanie zapewnia optymalną obsługę budynku (dyskretny dojazd do strefy dostaw od podnóża skarpy) oraz jest nieinwazyjne względem parku. Na przekryciu Trasy Łazienkowskiej wprowadzone zostały nowe przestrzenie publiczne podkreślające istniejące osie urbanistyczne: tafle wody, widownia i scena letnia, której tłem jest budynek MHP. W bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Ujazdowskiego na terenie obecnie istniejącego parkingu proponujemy stworzenie placu wkomponowując istniejącą zieleń w nowoprojektowaną posadzkę i dodając elementy małej architektury. Dodatkowo na całym terenie tworzymy system alejek spacerowych łączących dotychczas rozdzielone części parku. Rozwiązania komunikacyjne Jedną z głównych zmian urbanistycznych, którą zaproponowaliśmy, a która ma kluczowy wpływ na komunikacje w tym rejonie jest przebudowa węzła alei Ujazdowskich i Trasy Łazienkowskiej i wprowadzenie na nim ronda. Jednocześnie projekt przewiduje likwidację zjazdu z trasy od strony Wisły prowadzącego w kierunku południowym oraz wprowadzenie nowego zjazdu na Trasę w kierunku zachodnim. Wjazd z Trasy Łazienkowskiej na rondo zapewniony jest poprzez zjazd prowadzący obecnie w kierunku północnym. Proponujemy również przywrócenie ruchu dwukierunkowego na alei Wyzwolenia oraz wprowadzenie nowej ulicy zapewniającej obsługę nowoprojektowanej zabudowy przy rondzie. Dzięki przekryciu trasy Łazienkowskiej płytą możliwe stało się przywrócenie ciągłości ul. Jazdów i wprowadzenie na niej ograniczonego ruchu kołowego w celu zachowania jej parkowego charakteru. Po wschodniej stronie skarpy wprowadzona została nowa ulica dojazdowa obsługująca parkingi i budynek MHP, która połączona jest z ul. Myśliwiecką za pomocą ronda. Nowoprojektowany, częściowo zagłębiony w ziemi, dwupoziomowy parking samochodów osobowych zapewnia miejsca postojowe dla 250 aut. Dodatkowo pod wiaduktem Trasy Łazienkowskiej zlokalizowano parking dla 20 autokarów. Architektura Idea i Forma Muzeum Historii Polski to prestiżowe zagadnienie, które zmusza autora projektu do poszukiwań polskiej tożsamości. Jaka jest nasza tożsamość? Jak ją przenieść na język architektury? Z podświadomości wydobywamy zapamiętane z przeszłości dźwięki, symbole, obrazy. Zaczynają pojawiać się pojedyncze hasła: Wawel, arkada, zamek. Zamek jako zamknięta kamienna forma, dziedziniec wokół którego zorganizowana jest funkcja - to elementy do dalszych rozważań. Jednym z podstawowych założeń i potrzeb projektu jest zapewnienie ciągłości parku. Z tego powodu wstępnie przyjęta formuła ulega transformacjom. Pojawiają się rozcięcia, dzielące bryłę na mniejsze formy scalone wspólnym dziedzińcem - forum. Z uwagi na funkcję obiektu w poziomie parteru wprowadzone zostały otwarcia-arkady wciągające przechodniów do wnętrza oraz pozwalające na wglądy. Jedyna część budynku nie posiadająca arkad, dodatkowo podkreślona innym, ciemnym materiałem elewacyjnym oraz wysunięta nad główny ciąg komunikacyjny prowadzący do muzeum z obu kierunków akcentuje główne wejścia do budynku. Ostatecznie powstał współczesny budynek odnoszący się w swojej formie do archetypu tkwiącego w podświadomości. Odważne połączenie arkad wraz z minimalistyczną bryłą muzeum, pokrytą piaskowcem dały pożądany naszym zdaniem efekt. Funkcja W kształtowaniu przestrzeni wewnętrznej najistotniejszą rolę odegrała możliwość zapewnienia jak najczystszego układu sal ekspozycyjnych w powiązaniu z funkcjami towarzyszącymi. Poszczególne strefy, obsługiwane są komunikacyjnie z wewnętrznego forum, w którym najistotniejszy element funkcjonalno - przestrzenny stanowią charakterystyczne spiralne schody pełniące rolę głównej komunikacji dla strefy ekspozycji stałej. Sale ekspozycyjne to jednoprzestrzenne wnętrza podatne na wszelkie interpretacje i zmiany ekspozycji. Przeszklone łączniki pomiędzy poszczególnymi salami wystawowymi zapewniają zwiedzającym, możliwość wglądu w istniejące otoczenie - park oraz forum. Ekspozycja tymczasowa dostępna jest natomiast z poziomu parteru, a połączenie z jej wyższą częścią zapewnione zostało przez wprowadzenie autonomicznej wewnętrznej komunikacji. W parterze budynku usytuowane zostały również wszystkie funkcje komercyjne tj .: restauracja, księgarnia, sklep, mediateka, strefa przedszkolaka, co zapewnia im najlepszą dostępność. Tu również znajdują się najistotniejsze elementy obsługi zwiedzających takie jak: recepcja z informacją, szatnia, sanitariaty. W bryle, podkreślonej kontrastowym w stosunku do pozostałych części budynku ciemnym materiałem elewacyjnym, zlokalizowana została strefa edukacyjno-seminaryjna. Taka lokalizacja strefy umożliwia korzystanie z niej niezależnie od muzeum, również w chwili gdy pozostała część budynku jest zamknięta dla zwiedzających. Strefa naukowo-badawczo-administracyjna, przeznaczona wyłącznie dla pracowników muzeum, została zlokalizowana na najwyższych kondygnacjach jednej z kostek. Podkreślona jest ona przeszkleniem w elewacji zewnętrznej oraz rytmem prostokątnych kolumn. Techniczna część muzeum, w tym magazyny eksponatów, magazyny gospodarcze, pomieszczenia centralnego ogrzewania, kuchnia, usytuowane zostały poniżej poziomu parteru. Rampy rozładowcze dostępne są od wschodniej strony podnóża skarpy. Wjazd i wyjazd samochodów dostawczych zapewniony jest poprzez nowoprojektowany układ komunikacyjny. Rozwiązania budowlane Budynek MHP został zaprojektowany na siatce konstrukcyjnej 6x6 m, rozrzedzonej do rozmiaru 12x6m w części zlokalizowanej nad Trasą Łazienkowską. Ściany zewnętrzne podziemnej części budynku oraz płyta fundamentowa konstruowane zostaną jako szczelna wanna żelbetowa. Parter, kondygnacje podziemne oraz piętra części seminaryjnej to konstrukcja monolityczna żelbetowa. Konieczność stworzenia dużych i dających wielość możliwości aranżacji przestrzeni ekspozycyjnych (hale 36x24m) sprawiła, że ich przekrycie stanowią dźwigary stalowe o rozpiętości 24m w rozstawie co 6m, na których opierają się prefabrykowane płyty kanałowe. Zadaszenie forum to całkowicie przezierna konstrukcja wykorzystująca tafle szkła klejonego jako elementy nośne. Zakłada się pełną klimatyzację pomieszczeń ekspozycji, forum, pomieszczeń biurowych oraz seminaryjnych. Budynek wyposażony będzie w pełen zestaw urządzeń i instalacji niezbędnych dla funkcjonowania tego typu obiektu. |
